.

środa, 9 listopada 2011

Prawo Dewizowe - czyli co każdy inwestor wiedzieć powinien, cz I

Prawo Dewizowe swoim zasięgiem sięga daleko. Dotyczy w zasadzie każdej osoby prawnej i fizycznej, stosuje się je nie tylko do rachunków maklerskich i bankowych, ale także do domu kupionego na Riwierze Francuskiej.
Prawo Dewizowe wprowadza regulacje, których celem jest pozyskiwanie informacji pozwalających NBPowi
na sporządzanie bilansu płatniczego oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej. Dzięki temu NBP wie jakie rezydenci polscy mają należności od podmiotów zagranicznych oraz jakie mają względem nich zobowiązania.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 października 2009 r. w sprawie przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu danych niezbędnych do sporządzania bilansu płatniczego oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej nakłada na osoby fizyczne obowiązek informowania NBP z tytułu trzech różnych i niepowiązanych ze sobą zdarzeń, które opiszę poniżej.

NBP jest zainteresowany wyłączenie informacjami w relacji z nierezydentami, tj. podmiotami i innymi osobami fizycznymi, które mają swoje siedziby poza granicami naszego kraju. Czyli naszych depozytów w polskim banku nie raportujemy do NBP, ale złożone środki w polskim oddziale zagranicznego banku lub zaciągnięty w takim oddziale kredyt już tak.

I. Raportowanie sald kont, wielkości kredytów lub wartości instrumentów finansowych

Paragraf 6 Rozporządzenia nakłada na osoby fizyczne raportowanie stanów rachunków oraz wartości instrumentów finansowych. Na szczęście nie trzeba wysyłać raportu, jeśli nasze aktywa lub pasywa nie przekraczają 7 milionów PLN.
Pragnę w tymi miejscu zwrócić uwagę na operator logiczny "lub" w treści rzeczonego paragrafu 6 Rozporządzenia. Według mnie wyklucza on możliwość dokonania kompensaty. Jeśli zatem osoba fizyczna ma aktywa zagraniczne o wartości 8,5 mio PLN, a zobowiązania na poziomie 6 mio PLN, to nie można dokonać kompensaty. 
Żeby było ciekawiej w paragrafie 6 jest mowa o "pakiecie formularzy". A więc jak już się raz załapiemy jedną częścią majątku na raportowanie (aktywa lub pasywa), to automatycznie musimy zaraportować także wartość drugiej stronę naszego majątku.

Jeśli zatem mamy nasze aktywa zgromadzone w postaci:
- środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych u  nierezydentów,
- nieruchomości zagranicznych,
- udziałów w spółkach zagranicznych,
- pożyczek udzielonych nierezydentom,
- środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach w innych podmiotach, np. u zagranicznego brokera,
- długich pozycji w opcjach,
- zysków w instrumentach pochodnych o symetrycznym profilu ryzyka (np. forwardy),
- nabytych akcjach z kodem ISIN (notowanych na giełdach) wyemitownanych przez nierezydentów (np. popularny w Polsce Immofinanz, CEZ, czy IBM); innymi słowy wszystkie akcje, których kod ISIN rozpoczyna się od wartości innej niż tzw. PL-ka)
- nabytych instrumentach dłużnych bez kodu ISIN oraz instrumentach rynku pieniężnego wyemitowanych przez nierezydentów (obligacje nie notowanych na giełdach),
- nabytych papierach udziałowych bez kodu ISIN wyemitowanych przez nierezydentów,
- nabytych jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych będących nierezydentami,
- nabytych akcji krajowych spółek, ale poza granicami kraju (na zasadzie cross-listingu) czy też nabytych na giełdzie polskiej za pośrednictwem zagranicznego brokera,
przekroczą wartość 7 milionów PLN, zobowiązani jesteśmy te aktywa zgłosić do NBP.

To samo tyczy się pasywów, a więc jeśli posiadamy:
- kredyt lub pożyczkę otrzymaną od nierezydenta,
- inne zobowiązania finansowe, niezwiązane ze sprzedażą papierów wartościowych nierezydentom z przyrzeczonym odkupem, zobowiązaniami handlowymi wobec nierezydentów i pobranymi od nich zaliczkami,
- krótkie pozycje w opcjach, gdzie stroną transakcji jest nierezydent,
- stratach w instrumentach pochodnych o symetrycznym poziomie ryzyka (np. kontrakty forward),
to także po przekroczeniu ich wartości 7 milionów PLN, zobowiązani jesteśmy te pasywa zgłosić do NBP

Przy raportowaniu należy uważać z zagranicznymi kontraktami futures, które są rozliczane przez izbę rozliczeniową. Nie wiemy, kto jest stroną naszej transakcji - czy rezydent, czy nierezydent. Decyduje wtedy właściwość izby rozliczeniowej. Jeśli izba jest zagraniczna, przyjmuje się, że rozliczenie następuje z nierezydentem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz